Subtitles by DramaFever
[ตอนที่ 1]
Free Softsub แปลไทยแจกฟรีโดย del2ica, Bow www.thaisubs.com January 25, 2014
กรุณาอย่าลบเครดิตชื่อผู้แปลและ thaisubs.com กรุณาอย่านำซับไทยเราไปอ้างอิง ดัดแปลง แก้ไข เพื่อแปลในนามของตัวเองใหม่ และส่งงานที่อื่น
ในชีวิตของพวกเรา พวกเราไม่สามารถมองเห็นรอยเท้าที่อยู่เบื้องหน้า
เช่นเดียวกับความสุขที่ไม่ได้คาดหวังมาก่อน
แต่ความทุกข์ยากที่มาเยือน อย่างไม่ทันได้ตั้งตัวก็สามารถทำให้ ชีวิตของพวกเราหวั่นไหวได้อย่างสุดขั้ว
เมื่อมีบางสิ่งเกิดขึ้นอย่างกระทันหัน และแตกต่างจากสิ่งที่เราคาดหวังไว้
มันก็จะยุ่งเหยิงอย่างมาก ...
จนคุณก็ไม่สามารถคิดได้ว่า จะผ่านสถานการณ์ที่ยุ่งเหยิงนั้นไปได้อย่างไร
พวกเด็กสมัยนี้เรียกมันว่า "อาการหัวใจสลาย"
เมื่อสิ่งต่างๆ เหล่านี้เกิดขึ้นกับทุกๆ คน รวมถึงนักบวชแบบพ่อด้วย
พวกเขาจะอยู่ในอาการ "หัวใจสลาย"
โอชางมิน นายนี่มันจริงๆ เลย ...
วันนี้พวกเราจะแต่งงานกันครับ
พวกเรามีเหตุผลของเราเอง ...
ดังนั้น กรุณาเข้าใจพวกเรา อำนวยพรจากสวรรค์ให้เรา
และโอบกอดเราด้วยความรักจากพระเจ้าด้วยนะครับ
เจ้าบ่าว โอชางมิน คนที่กำลังยืนอยู่ ตรงหน้าพ่อในขณะนี้
เป็นศิษย์คนโปรดของพ่อ ตอนที่พ่อ ยังเป็นอาจารย์แพทย์ ก่อนที่จะมาบวช
เขาหล่อเหลา ฉลาดปราดเปรื่อง และได้เกรดดีอยู่เสมอ ...
ไม่ว่าสถานการณ์ของพวกเขาจะเป็นอย่างไร ...
จวบจนกระทั่งผมสีดำของพวกเขากลายเป็นสีขาว ...
พวกเขาสัญญาต่อหน้าพระเจ้าว่า จะรักกันไม่ว่าจะพบกับอุปสรรคใดๆ ก็ตาม
- อาเมน - อาเมน
อาเมน
ผมขอโทษ
และขอบคุณนะ
พุทธศาสนาสอนว่าสามีและภรรยา ทุกคู่จะได้พบกันหลังจากเวลาผ่านไป 7,000 กัลป์
กัลป์หนึ่ง หมายถึง ระยะเวลาที่ ฝนหนึ่งหยดที่ตกลงมาในทุกๆ หนึ่งพันปี
จะสามารถเจาะผ่านก้อนหิน ที่มีขนาดใหญ่เท่าบ้านหลังหนึ่งได้
ดังนั้น การแต่งงานจึงเป็น บางอย่างที่มหัศจรรย์
แต่เมื่อคุณมีชีวิตคู่ในฐานะสามีภรรยา
ความมหัศจรรย์นั้นหายวับ ไปในกาแลกซี่อันโดรเมด้า
แก้วน้ำนี้พร่องไปครึ่งแก้วใช่ไหมครับ
แล้วเธอพูดว่ามันยังเหลือ อีกครึ่งแก้วได้ยังไงกัน
ผมกำลังหิวน้ำแทบตาย ยังไงก็ไม่พอ
'โอ๊ะ ยังมีน้ำเหลืออยู่อีกครึ่งแก้วแน่ะค่ะ'
ไม่บ้าหรือครับที่พูดแบบนั้น
ฉันไม่มีแรงที่จะทะเลาะแล้วค่ะ
ฉันรู้สึกเฉื่อยชาขึ้นทุกวัน ...
และรู้สึกเหมือนคนขี้แพ้ ไม่มีเป้าหมายใดๆ ในชีวิตอีกแล้ว
ผมพยายามอย่างมากที่เข้าใจ และมองโลกในแง่ดี
แต่ผมก็ไม่สามารถมองในแง่ดีได้เลย
ขี้เกียจ เฉื่อยชา ไม่เป็นระเบียบ ...
ไม่มีอะไรที่เธอสามารถทำได้ และเธอก็ไม่ต้องการที่จะทำอะไร ...
ไม่ แม้แต่จะพยายาม
นอกจากนั้น ยังไม่มีอะไร อยู่ในที่ๆ มันควรอยู่
แม้แต่ชามข้าวสุนัข ที่ต้องอยู่ตรงหน้าสุนัข
ไม่แปลกหรือครับที่จะเห็นมันอยู่บนโต๊ะอาหาร
แล้วทำไมผมต้องคอยยกมันไปออกทุกเช้า
ทำไมทุกครั้งเมื่อผมลืมตาตื่นขึ้น
ผมจะต้องคอยยกมันออกจากโต๊ะอาหาร
ขนาดใหญ่ขึ้นจากเหรียญห้าสิบวอน เป็นเหรียญห้าร้อยวอนแล้วนะครับ
ทำไมคุณไม่ให้สามีของคุณดูล่ะครับ
ไม่ค่ะ ฉันไม่อยากให้เขาเห็น
ก็ได้ ผมทำแบบนั้นให้เธอก็ได้ครับ
แต่เมื่อผมบ่นเธอนิดหน่อย เธอก็เลยยกสุนัขให้คนอื่น
หลังจากนั้นเธอก็กอดชามข้าวสุนัข แล้วก็ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร
ปัญหาก็คือเพราะความเฉยชา และขาดระเบียบวินัยของคนๆ หนึ่ง
ทำไมผมต้องใช้ชีวิตที่ เหนื่อยหน่ายแบบนี้ไปจนตาย
คุณเคยเป็นนักเรียนแพทย์ใช่ไหมครับ
เขาอาจจะใส่ยาขยายหลอดเลือดในอาหารของฉัน
ว่าแต่ทำไมสามีของคุณ ถึงเลิกเรียนแพทย์กลางคันล่ะครับ
ครอบครัวของเขาไม่ยอมส่งเสียค่ะ
เพราะว่าเขาแต่งงานกับผู้หญิงแบบฉัน
ทุกคนในครอบครัวเขาเป็นหมอ
- ครอบครัวหมอน่ะค่ะ - อ๋อ ครอบครัวหมอนี่เอง
เข้าใจแล้ว
ถ้าอย่างนั้น แม่สามีของคุณ ...
ท่านไม่ยอมรับพวกเราค่ะ
แม่สามีของฉัน ...
จู่ๆ ฉันก็หายใจไม่ออกค่ะ ...
ฉันกินยาโรคหลอดเลือดที่เหลือ หลังจากที่สามีฉันขายไม่ออก ...
แต่ฉันไม่เชื่อใจเขาค่ะ ...
ผมร่วงที่เกิดจากความเครียด รักษาได้ด้วยกำลังใจจากคนไข้นะครับ
ผมเชื่อว่าก่อนอื่นคุณไปพบจิตแพทย์
มันแย่ถึงขนาดที่ปัสสาวะของผมพุ่งไม่แรง ทั้งๆ ที่ผมยังอายุไม่มาก
โรคต่อมลูกหมากเกิดจากความเครียดเช่นกันครับ
ดังนั้น ผมเห็นว่าคุณควรพบจิตแพทย์ก่อน
โอ๊ย ทำไมต้องเหนื่อยขนาดนี้ด้วย
ว้าว เกิดอะไรขึ้นกับคนไข้สมัยนี้กันนะ
แค่สั่งยาแก้หวัดยังยากเลย
สู้ๆ
นายกำลังพูดเรื่องอะไร ยกเลิกสัญญางั้นเหรอ
ยาชื่อดังขนาดนี้ ในอเมริกายังขาดตลาด
และได้รางวัลจากประธานาธิบดีเยอรมันอีกต่างหาก
ครับ โอเค เข้าใจแล้ว
ผมมีผ่าตัด ขอโทษด้วย
ผ่าตัดเหรอ
นายล้อฉันเล่นหรือเปล่า
นายคิดจะหลอกฉันในวันที่ นายควรจะเซ็นสัญญาอย่างนั้นเหรอ
- ไม่ใช่อย่างนั้น คือว่า ... - นายนี่กร่างขึ้นนะ
นายกำลังเรียนอะไรอยู่ ผ่าตัดอย่างนั้นเหรอ
นายคิดว่าที่ฉันเที่ยวเร่ขายยา เพราะฉันผ่าตัดไม่เป็นอย่างนั้นเหรอ
ทำไมนายทำแบบนี้ ไม่สำรวมเลย ...
- รุ่นพี่ - รุ่นพี่อย่างนั้นเหรอ
อย่ามาทำเป็นพูดดีเลยไอ้บ้า
ฉันไม่อยากจดจำว่ามีรุ่นน้องร่วมชั้นอย่างนาย
นายนั่งอยู่ที่นี่ในฐานะหมอ แต่กลับไม่รู้ว่ายาตัวนี้มีประโยชน์มากแค่ไหน
นายกล้าทำแบบนี้กับรุ่นพี่ร่วมชั้นได้ยังไง ...
- นี่ - อะไร มีอะไร
ฉันกำลังพูดว่า ...
อย่าทำเย็นชาเหมือนกับ จะตัดเยื่อใยกันขนาดนี้ ...
ฉันขอโทษนะ
นายเคยเป็นคนใส่ใจคนอื่นนี่นา
อย่างน้อยฉันก็จำได้ว่านายเป็นแบบนั้น
- ถ้านายจะลองคิดอีกที ... - ปล่อยก่อน
ชางมิน
ฉันไม่สามารถตัดสินใจเรื่องนี้ได้ นายต้องไปพบกับผู้อำนวยการ
ผู้อำนวยการเหรอ
[เอกสารขอจดทะเบียนหย่า]
[สามี: โอชางมิน ภรรยา: โอจินฮี]
เอาล่ะ มันจะเป็นครั้งสุดท้าย
ฉันจะลองทำดีที่สุดเป็นครั้งสุดท้าย
- ดื่มให้หมด - เชียร์ส
ฉันไม่คิดว่าห้องนี้ ผิดห้อง
ห้องนี้แหล่ะ
ผู้อำนวยการเหมือนผู้ชายแมนๆ ...
อดทนหน่อย ผ่านมันไปให้ได้
เข้าไปเลย
สวัสดีครับผู้อำนวยการ
มาแล้วเหรอ
เขาเป็นคนที่ผมบอกคุณ มาจากบริษัทยา
เข้ามา เข้ามา รีบเข้ามาข้างใน มาดื่มกัน
เถิบไป เขากำลังเข้ามา
มานี่สิ เอาแก้วให้เขาด้วย
- ครับ ผู้อำนวยการ - นี่ครับ
- โอ้ ตายแล้ว ... นี่จ้ะแก้ว - ขอบคุณครับ
นายนี่หล่อจัง
น่าจะพาเขามาตั้งนานแล้วนะ
สวัสดีครับ ผมชื่อโอชางมินครับ
- เธอเรียนโรงเรียนเดียวกับคุณหมอบงเหรอจ๊ะ - ใช่ครับ
คุณคงได้ยินเกี่ยวกับสินค้า จากบริษัทยาของผมแล้วใช่ไหมครับ
ทำไมแข็งแบบนี้
นายจะไม่ออกกำลังซักนิดเหรอจ๊ะ
สุดยอดมาก
- เหตุผลที่ผมมาที่นี่ ... - พูดเรื่องงานทำให้ฉันปวดหัวนะจ๊ะ
พูดเรื่องงานแล้วปวดหัว พวกเราเพิ่งพบกัน เป็นครั้งแรก มาดื่มให้สนุกดีกว่านะ
พวกเราเป็นหมอ เครียดกันจะตาย
- หรือไม่จริง - ใช่ครับ ตอนนี้มาดื่มกันดีกว่า
- บราโว - เขาพูดว่า บราโว
- มาดื่มกันเถอะ - บราโว
เลิฟชอต เลิฟชอต เลิฟชอต
ปากเธอแน่ะ
ค่ะ คุณแม่
พวกที่สนุกสนานร่าเริงกันเต็มที่ ...
ช่าย
ใส่ลงไป
ดีมาก
คุณแม่คะ กรุณาฟังหนู ...
คุณแม่
- ราตรีสวัสดิ์ - กลับบ้านปลอดภัยนะครับ
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
กลับบ้านปลอดภัยนะครับ
ฉันชอบเธอมากๆ เลยนะคืนนี้
ทำดีมาก
บาย
เขาเป็นแพะที่ถูกจับบูชายัญ
ไปกันเถอะ
ชางมิน ราตรีสวัสดิ์นะ
ขอโทษครับ คุณลืมเอาไว้
ยารักษาโรคหลอดเลือดหัวใจ
เธอบอกว่าจู่ๆ ก็แน่นหน้าอก
ลองกินดูนะ
ชีวิตแค่ต้องการสิ่งดีๆ ซักครั้ง ...
แท็กซี่ก็หาไม่ได้ แล้วฝนก็ตกอีก ...
กลับมาแล้ว
หยิบผ้าขนหนูให้ฉันหน่อย
ผ้าขนหนู
โอจินฮี
ไม่ได้ยินฉันหรือไง
หลับอยู่เหรอ
ถ้ามีใครเข้าบ้าน อย่างน้อยก็ควรมองเขาหน่อยนะ
นี่
เมื่อเช้าฉันบอกให้นายเอาร่มไปด้วย
แล้วแวะซื้อร่มที่ร้านสะดวกซื้อไม่ได้เหรอไง
ทำไมนายถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
เธอจะไปรู้อะไร
วันๆ เอาแต่กินกับนอนอยู่ที่บ้าน
ทำไมนายถึงปิดโทรศัพท์
ฉันมีเหตุผล
อะไรเนี่ย
- แกง - แกงเหรอ
ไม่ใช่ขี้เหรอ
เรียนโภชานาการมา แค่อยากดูฉลาดๆ อย่างนั้นเหรอ
อะไร ...
บรรลัยแล้ว ...
เกิดอะไรขึ้น
ยังไม่ยอมลุกขึ้นใช่ไหม
ทำไมปลาของฉันถึงตายหมด
ลุกขึ้น ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้
เกิดอะไรขึ้น บอกฉันมา พวกมันตายเอง หรือเธอฆ่า
แม้ว่าวันๆ เธอจะไม่ทำอะไร อย่างน้อยก็ควรให้อาหารพวกมัน
ให้อาหารเหรอ
ฉันเกือบตายนะ ฉันเลยให้อาหารพวกมันไม่ได้
อะไรนะ เธอมัวทำอะไรที่บ้านกันแน่ ถึงให้อาหารปลาไม่ได้
ฉันเคยบอกให้เธอทำอาหารให้พวกมัน หรือไม่ก็เอาข้าวธัญพืชให้พวกมันกินใช่ไหม
แค่ใช้ช้อนโรยอาหารให้พวกมัน เธอก็ทำไม่ได้งั้นเหรอ ถึงได้อดตายแบบนี้
- ยานั่นเป็นยาอะไร - ยาไหน
ยาโรคหัวใจที่นายซื้อมา...
มันมียาอย่างอื่นผสมอยู่ด้วย
เพราะเธอไม่ยอมกิน ฉันเลยซื้อยาตัวอื่นมาด้วย
แล้วทำไมจู่ๆ ถึงเอาเรื่องนี้มาพูดตอนนี้
นั่นมัน ...
หรือว่านายต้องการฆ่าฉัน
เรื่องไร้สาระอะไรอีก
ใครกำลังฆ่าใคร เธอเป็นคนฆ่าลูกๆ ของฉันนะ
- ฉันบอกว่าฉันเกือบตาย - กี่ครั้งแล้วที่ฉันพยายามบอกนาย
รู้ตัวหรือเปล่า เธอไม่ได้เป็นโรคหัวใจ แต่มีปัญหาทางจิตต่างหาก
ถ้าอย่างนั้นแล้วนายล่ะ
แล้วทำไมแค่ปลาตาย ต้องมาโมโหขนาดนี้ด้วย
แค่ปลาใช่ไหม
ก็ได้ ถ้าอย่างนั้น ฉันควรทำลายของๆ เธอบ้างได้ไหม
ไม่ใช่ตัวนั้น
อย่าแตะต้องของมิกิเลยนะ
ถ้านายทำ ฉันจะฆ่านาย
นาย นาย
เธอบ้าไปแล้วเหรอ
- จินฮี ใจเย็น มีเหตุผลหน่อย... - ใจเย็น มีเหตุผลเหรอ
ฉันกำลังใจเย็นและมีเหตุผลอยู่
เธอรู้ไหมมันราคาเท่าไร
ลิมิเต็ด อิดิชั่นนะ
- มันลิมิเต็ด อิดิชั่นแบบพิเศษด้วย ... - ลิมิเต็ด อิดิชั่นบ้าบอน่ะสิ
เธอมันนังแม่มดชั่วร้ายและด้านชา
นาย ...
ใจเย็นก่อน ฉันยังจ่ายไม่หมดเลยนะ เป็นใบเดียวที่ฉันมีด้วย
หัวใจของเธอเป็นอย่างไรบ้างล่ะ
ภรรยาผู้ด้านชา
ทุกครั้งที่นายพูดคำว่า ด้านชา ... ด้านชา
ฉันจะลบรูปฉันทุกรูปในกล้องตัวนี้
จินฮี ถ้าเธออยากจะลบ ก็แค่เอาเมมออกมานะ แค่เมมมอรี่ดิสค์
ฉันด้านชาอยู่แล้ว ฉันไม่รู้เรื่องอะไรแบบนั้นหรอก
[หกปีต่อมา]
ไม่ต้องตื่นเต้น ทำดีๆ ล่ะ
ทำไมตื่นเต้นจังเลย
- สู้ๆ - สู้ๆ นายทำได้
ทำไมยังมาไม่ถึงอีกนะ ใกล้จะถึงเวลาแล้ว
เกือบจะถึงแล้ว เธอกำลังขึ้นมา
- จริงเหรอ - นั่น จินฮี
- ทำไมเพิ่งมาถึงล่ะ - ฉันหาที่จอดไม่ได้
- รีบไปกันเถอะ - เล่นดนตรีดีๆ นะ โอเค
ทำไมเธอต้องให้ฉันทำแบบนี้ด้วย แต่งงานครั้งที่สองนี่นา ไม่ใช่ครั้งแรกซักหน่อย
ขอบคุณครับ
ผมโอชางมิน วันนี้ผมจะร้องเพลงให้คู่บ่าวสาวครับ
ผมรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
เขาเป็นเพื่อนรักของผม เพื่อนร่วมห้อง ตอนที่พวกเราเรียนอยู่ที่อเมริกา
ยินดีด้วยนะ ยูซางชูล
มันมีความหมายมากที่เพื่อนเจ้าบ่าว และเพื่อนเจ้าสาวจะร้องและเล่นดนตรีด้วยกันบนเวที
ผมกะร้องเพลง "มันเป็นโชคชะตาที่ดี" เพราะยูซางชูลโชคดีที่ได้แต่งงานในวันนี้
แต่ผมเปลี่ยนใจแล้วที่จะร้องเพลง ให้กับเจ้าสาวแทน หลังจากได้เห็นเจ้าสาวแสนสวย
คุณช่วยเล่นเพลง
พวกเราจะทำยังไงดี
ว้าว เหลือจะเชื่อ
คู่หย่าร้างกำลังจะอวยพรให้คู่แต่งงานครั้งที่สอง
คุณครับ คุณครับ
ตาทึ่ม
ผมไม่ได้ขอให้คุณเล่นเพลง ของโชแปงหรือโมสาร์ทซักหน่อยนะครับ
พวกเราจะทำยังไงกับจินฮีดี
นี่ นี่ นี่...
'ฉันสัญญาว่ามันจะไม่มีน้ำตา ...'
เขากำลังตอแหลอยู่น่ะ
ทำไมล่ะ เขาทำดีออก เสียงเขาก็เพราะมากๆ
พวกเธอมาเจอกันแบบนี้ได้ยังไง คนหนึ่งร้องเพลง คนหนึ่งเล่นเปียโน
ถ้าเขามีชีวิตอย่างเนื้อเพลงที่เขาร้องนะ
นี่ อายจนต้องรีบหนีไปเลย
ชางมิน ทำไมจะกลับแล้วล่ะ ยังไม่ได้กินอะไรเลยนี่
ฉันไม่หิว โชคไม่ดีเลย ...
นายเชิญนักเปียโนแม่ม่าย มางานแต่งงานของนายได้ยังไง
- ช่างเถอะ - แล้วนายล่ะ
นี่ นั่นมัน ...
เอาเถอะ ยังไงซะ ฉันก็อยู่ไม่ได้แล้ว ฉันกลับล่ะ
จริงๆ เลย ...
โทษทีนะ คุณจอดรถขวางรถคันอื่นได้ยังไง
รีบมาเลื่อนรถด้วยนะ
อะไรนะ ... นาย ...
โอชางมินเหรอ
โอจินฮี
คนด้านชา ... รีบมาเลื่อนรถด้วย
จอดรถขวางรถคันอื่นแบบนี้ได้ยังไง
อาการเงอะงะนี่รักษาไม่หายจริงๆ จะทำให้มันเป็นคติพจน์ของตัวเองเลยหรือไง
อะไรนะ นาย
เอารถขยะๆ ออกไปซะ
รถขยะเหรอ
นายเคยเป็นรถขยะในชีวิตของฉันเหมือนกัน
จริงๆ เลย ...
ยังเรียนเทคนิคเซอร์นีย์ 30 ไม่ได้แท้ๆ กล้ามาเล่นเปียโนในงานแต่งงาน
แล้วก็สอบใบขับขี่ไม่ผ่านตั้งสามครั้ง
ธุระอะไรต้องมาขับรถไปไหนมาไหนแบบนี้ มันเป็นอันตรายกับคนอื่นนะ
นายยังพูดจาหยาบคายเหมือนเดิมนะ
ไปเรียนอเมริกา ทำไมไม่ไปอยู่เลยล่ะ กลับมาทำไม
ภูมิใจอะไรนักหนาที่เป็นม่าย มาเที่ยวออกงานแต่งงานเพื่อนแบบนี้
บอกตัวเองเถอะ
นายก็ไม่ควรไปงานแต่งหรืองานศพ เพื่อนนายเหมือนกัน นายมันตัวซวย
จริงๆ เลย ไม่มีมารยาท...
เดี๋ยวก่อน
ทำไม อะไร
- ชุดนั่น... - ชุดอะไร
เธอยังไม่โยนทิ้งอีกเหรอ
มันเป็นชุดที่ดีที่สุดในชีวิตของเธอใช่ไหมล่ะ
เธอสวมมันไปงานแต่งงานทุกครั้งเลยใช่ไหม
เป็นเครื่องแบบของเธอเหรอไง
- นี่ - ทำไม
เธอยังตกงานอยู่ แล้วก็ไม่มีเงินจะซื้อชุดใช่ไหม
เธอน่ะแก่แล้วนะ อย่างน้อย ก็น่าจะหาชุดดีๆ ใส่บ้าง
หวัดดี คริสตัล เป็นไงบ้าง
ไอ้ลูกหมานั่น...
เป็นเรื่องจริงที่หาสาเหตุของ โรคพารอสเมียได้ยากมาก
และยังไม่มีทางรักษาอีกด้วย
ดังนั้น พี่ถึงไม่คิดว่าโรคพารอสเมีย อยู่ในกลุ่มของโรคภูมิแพ้หูตาคอจมูก
รักษาไม่ได้ค่ะ
แต่ศาสตราจารย์ฮงได้ตีพิมพ์เอกสาร และแก้ไขปัญหาได้
เขาได้รับคะแนนสูงสุด จากกรรมการทั้งหมด
- แล้วพี่อิจฉาหรือไง - ใช่
อย่างงั้นเหรอ
ถ้าพี่ปวดท้อง ฉันจะผ่าตัดแทนนะ
โรคลำไส้อักเสบแบบเฉียบพลัน หรือลำไส้กลืนกัน
จะรักษาไม่ได้ ถ้าพี่ผิดนัด ตารางการรักษานะ
[เกือบจะถึงแล้ว]
คุณมาที่นี่ทำไม คุณก็รู้ว่าที่นั่งนั่น เป็นของแทซุกสามีคุณ
ฉันรู้อยู่แล้ว
แล้วนั่งตรงที่ว่าง มันผิดตรงไหนเหรอ
ที่นั่งนั่นว่างมาพักหนึ่งแล้วนี่
ตอนคุณเป็นเด็ก คุณควรเรียนหนังสือนะ มัวแต่ห่วงสวย
ก็ต้องขอบคุณสำหรับเรื่องนั้น เธอถึงคว้าหมอได้ ดีกว่าพี่ด้วย
แล้วมีประโยชน์อะไรล่ะ
เขาลาออกจากการเป็นหมอ และออกจากวงโคจรไปเลย
ถ้าเขานอกใจเธอ อย่างน้อยเธอก็ได้หย่า
- อะไรนะ - 'นักวิจัย' ฟังดูดีนะ...
แต่เขาคงกำลังตกปลาอยู่ในทะเลที่ไหน สักแห่งแบบพวกคนตกงานสิน่ะ
คุณพูดได้แค่นี้หรือไง
สวัสดีครับคุณลุง คุณป้า
ลูกรัก มานั่งก่อนสิ
ชางมิน
ลมอะไรหอบเธอมาเนี่ย
หมายความว่าไง ที่นี่ไม่ต้อนรับเขาหรือไง
- สบายดีไหมครับ - อยู่แล้ว
ได้ยินว่าเธอได้เป็นแพทย์ฝึกหัดแล้ว
ครับ คุณลุง
ถึงจะช้าไปหน่อย แต่ก็ทำเต็มที่แล้วนะ
ช้าไปหน่อยเหรอ ช้าสุดๆ ต่างหาก เธอก็น่าจะรู้ดีนี่
ซังกิล จากนี้ไปตามชางมิน มางานเลี้ยงรวมครอบครัวด้วยนะคะ
และก็ควรปฏิบัติกับชางมิน เหมือนเป็นหมอด้วย
แม่ครับ ผมเป็นแค่แพทย์ฝึกหัดนะ
แล้วแพทย์ฝึกหัดไม่ใช่หมอหรือไง
นั่นมันที่นั่งของพ่อ จากนี้ไป เวลาเธอมา ก็นั่งตรงนั้นนะ
กินข้าวด้วยกัน แลกเปลี่ยนข้อมูลกันด้วย
แพทย์ฝึกหัดจะมีข้อมูลอะไรกัน
นี่ เธอจดจำกระดูกทั้งหมดได้แล้วเหรอ
อย่าพูดไร้สาระเลยน่า แค่เชิญเขามาก็พอ
- คิดอะไรอยู่หรือซังซุก - เธอไม่รู้เหรอ
ซังกิลไม่มีลูกชาย เธอเลยอยากให้เขา ออกจากโรงพยาบาลมาเป็นหลาน
นี่ ยุนซังมี เธอนี่มารยาททรามจริงๆ
ทำอะไรอยู่น่ะ
เปล่า ไม่ได้ทำอะไรนี่
สาวๆ ชนแก้ว
นานแล้วสินะ
หยุดดื่มได้แล้ว
- พรุ่งนี้ไม่ต้องทำงานเหรอไง - ทำงานเหรอ
ฉันต้องไปทำงาน แน่นอน
ผ่านอะไรมามาก กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ ...
ฉันต้องไปอยู่แล้ว
เจ้าลูกชาย ในที่สุดก็เข้าใจความฝันของแม่แล้ว
ลูกน่าจะฟังแม่ตั้งแต่แรก ทำไม
แม่ครับ
ถ้าไม่ใช่เพราะหล่อน ลูกคงได้เป็นหมอนานแล้ว
ลูกเสียเวลาไปตั้งกี่ปีเพราะนังสารเลวนั่น
หลังจากทำชีวิตลูกชายฉันป่นปี้ ฉันล่ะสงสัยจริง ว่าหล่อนหลับอย่างเป็นสุขอยู่ที่ไหนตอนนี้
แม่ยังอยากคุยเรื่องนั้นอยู่อีกเหรอครับ
ในที่สุดลูกก็ได้ทำงานในโรงพยาบาล แม่จะพูดเรื่องนี้เป็นครั้งสุดท้าย
ผู้หญิงที่ชั่วช้าที่สุดในโลก แม่มักจะนึกถึงหล่อน ตอนที่แม่เกือบจะลืมหล่อนไป
- รถอยู่นี่แล้ว ไปกันเถอะ - ระวังด้วยครับ
นี่ ไปส่งเธอที่บ้านด้วยนะ
เฮ้ ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันเป็นใครกัน
ขอดื่มอีกแก้ว แล้วค่อยไป
ฉันจะทิ้งทุกอย่างแล้วไปนอน
คุณคะ ขออีกแก้วนึง ขอแรงที่สุดเท่าที่มีนะ
เอาแบบช็อตเดียวอยู่นะ
จริงๆ เลย ... แล้วแบบนี้จะไปไหนได้เนี่ย
นี่ ฉันดูแปลกประหลาดใช่ไหม
ฉันแต่งงานตั้งแต่เด็ก ทั้งๆ ที่ทุกคนคัดค้าน
สุดท้ายปีเดียวก็เลิกกัน
คนอื่นคงคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงที่บ้าบอ
แต่เธอไม่รู้หรอก
- ไอ้วิตถารนั่น... - วิตถารเหรอ ยังไงน่ะ
ไม่ใช่วิตถารแบบนั้นนะ
เขาหลงตัวเองสุด แถมยังมองข้ามฉัน ทุกคำที่เขาพูด ...
นี่ ถ้าแค่แม่สามี ฉันก็จะอดทนหรอกนะ
แต่มันบีบคั้นฉันสุดๆ เลย
เธอยังไม่โยนชุดนั้นทิ้งไปอีกเหรอ
นั่นมันชุดที่ดีที่สุดในชีวิตของเธอใช่ไหม
เธอน่ะแก่แล้วนะ อย่างน้อย ก็น่าจะหาชุดดีๆ ใส่บ้าง
คุณครับ คุณไม่ควรดื่มแบบนั้นนะครับ
- จินฮี - จินฮี
ชื่อ โอจินฮี เพศหญิง อายุ 33 ปี
เธอเป็นลมหลังจากดื่มหนักมาก อยู่ในภาวะมึนเมา
ชีพจร 56 มีอาการชักทุกๆ 5 นาที
ช่วยเงียบหน่อยสิ
หมอกุ๊กคะ คนไข้ฉุกเฉินกำลังจะมาถึงใน 5 นาทีค่ะ
มีอาการชักถี่ขึ้นเรื่อยๆ และ ระดับออกซิเจนในเลือดเริ่มลดลง
- พาเธอไปที่ห้อง 2 - ครับ หมอ
ย้ายเธอกันเถอะ หนึ่ง สอง สาม
เธอจะตายหรือเปล่าคะ
พาทุกคนออกไป คนไข้เป็นยังไงบ้าง
ความดันเลือด 160 ระดับอ๊อกซิเจน 90 การหายใจจากปอดทั้งสองข้างเท่ากัน
- เธอดื่มหนักแค่ไหน - ระดับอ๊อกซิเจนลดลงเหลือ 85
เตรียมถุงน้ำเกลือกับอ๊อกซิเจนด้วยครับ
- ได้ค่ะ - ไม่ได้ ร่างกายเธอจะต่อต้าน มันใช้ไม่ได้ผล
พวกเราต้องสอดท่อ
- ยังคงมีเศษอาหารเหลือจากการอาเจียน - เธอไม่ยอมคายออกมา
- ผมคิดว่าเธอพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง - จากการที่เธอไม่รู้สึกตัว
มันจะยุ่งยาก ถ้ามีอะไรเข้าไปอุดด้านใน
การสอดท่อจะช่วยป้องกันภาวะปอดบวม และช่วยให้เธอหายเร็วขึ้น
- เตรียมสอดท่อ - กรุณาช่วยเธอด้วยค่ะ
- ทำไมคนพวกนี้ยังอยู่ที่นี่ - เข้าใจแล้วครับ
กรุณาไปรอข้างนอกก่อน พวกคุณอยู่ที่นี่ไป ก็ช่วยอะไรไม่ได้
เกิดอะไรขึ้นครับ
คนไข้อ้วกออกมา ขณะกำลังสอดท่อ
มีบางอย่างติดอยู่ในลำคอ ผมมองไม่เห็นหลอดลม
ระดับอ๊อกซิเจนต่ำลง และไม่ตอบสนองต่อความเจ็บปวดด้วยค่ะ
- คุณหมอครับ - เดี๋ยวก่อน
ระดับอ๊อกซิเจนต่ำลงเหลือ 75 ค่ะ
การไหลเวียนของเส้นเลือดฝอยช้าลงด้วยค่ะ
พวกเราปล่อยให้นานกว่านี้ไม่ได้แล้วนะครับ พยาบาลชอย ช่วยไปเตรียมตัวด้วยครับ
พวกเราทำยังไงดี
โธ่เอ๊ย ... เธอยังมีอนาคตอีกไกลแท้ๆ แต่กลับต้องมามีรอยแผลที่ลำคอ
- คุณหมอครับ ถ้าเรารอนานกว่านี้ ... - ได้แล้ว
อยู่นิ่งๆ อยู่นิ่งๆ ...
เปลือกหอยเหรอ
ขอท่อ 10.5 เร็วเข้า
ใช่ อีกนิดเดียว อีกนิดเดียว ...
ใช่ ใช่ ผมเห็นแล้ว ได้แล้ว ได้แล้ว
- เอาถุงน้ำเกลือมาให้ผม - ค่ะ
- เธอกลับมาหายใจแล้วครับ - ระดับอ๊อกซิเจนเพิ่มขึ้นด้วยค่ะ
ทำได้ดีครับ
เกือบจะต้องเป็นแผลเพราะมีดผ่าตัด โล่งอกไปที
เธอดื่มหนักมากๆ จะรู้ตัวไหมนะ
ฉันให้น้ำเกลือเธอเลยนะคะ
น้ำเกลือหนึ่งลิตร กลูโคส 30%
- และให้ Solita T3 500 cc ด้วยครับ - ค่ะ คุณหมอ
คุณหมอครับ
เซ็นให้ด้วยครับ
- กี่โมงแล้ว - ตีสามครับ
ผู้หญิงขี้เมาที่แต่งชุดประหลาดๆ ...
เธอได้สติแล้วครับ แต่ ...
ฟื้นแล้วเหรอครับ
หลังจากที่ผมนับหนึ่ง สอง สาม ผมจะดึงท่อออกนะครับ
หลังจากนั้นก็ให้หายใจเองตามปกติ
เอาล่ะนะ ... หนึ่ง สอง สาม
ไอ้คนสารเลว
- อย่าหักโหมล่ะ - ครับผม
ชางมิน
- ไง ยองกยู - ไง พี่ชาย
นรกแล้วจากนี้ไป
นรกอะไร ในที่สุดพวกเราก็ได้สวมเสื้อกาวน์
- ว่าแต่ อะไรเนี่ย - นี่เหรอครับ ทาด้า
ผมก็เป็นเด็กเนิร์ดนะ
ฉันสงสัยจังว่ามันจะมีประโยชน์หรือเปล่า
ผมสงสัยว่าพวกเราจะได้ไปอยู่แผนกไหนกัน
- ที่ไหนก็ได้ ถ้าไม่ใช่ ER ฉันได้ทั้งนั้น - ER งานหนักมากเหรอไงครับ
แน่นอน
นายพูดได้เลยว่าคนที่ทำงานใน ER เป็นพวกยกเลิกความเป็นมนุษย์
ตอนกลางวันไร้บ้าน ตอนกลางคืนเป็นผี
ถ้าจิตใจนายปกติดี นายก็ไม่สามารถอดทนได้
แต่ถ้ามีผู้หญิงแบบนั้นอยู่ที่นั่น ฉันอาจจะคิดดูอีกที
เธอสุดยอดจริงๆ
นายนี่ ...
- อยากได้เบอร์ของเธอไหม - จริงดิ
อะไรกัน
ถ้าฉันได้มา เลี้ยงฉันไหมล่ะ ไม่สิ อยู่เวรแทนฉันสามคืน
สามคืนเลย
- โอเค - โอเค
โทษทีนะครับ ผมขอยืมโทรศัพท์ของคุณหน่อย
ฉันลืมเอามา ...
- ได้สิ - ขอบคุณครับ
- ฮัลโหล - ไง ยองกยู
อะไรนะ นายกำลังผ่าตัดอยู่เหรอ
ฉันก็มีนัดผ่าตัดเหมือนกัน
แต่คงทำไม่ได้เพราะติดสัมมนา
นายทำแทนฉันได้หรือเปล่า ขอบใจนะ
นายนี่ช่างเป็นหมอรูปหล่อแสนดีจริงๆ เลย สุดยอดคุณหมอ
- แน่นอน แน่นอน ฉันเป็นแบบนั้น - โอเค
ค่ะ
คุณทำงานที่นี่เหรอคะ เป็นแพทย์เฉพาะทางใช่ไหมคะ
เชิญก่อนเลยครับ ผมต้องไปทำอย่างอื่นก่อน ...
- ค่ะ บาย - บาย
พวกประสาท
เกิดมาพร้อมหน้าตาที่เหมือนหมออีกด้วย
นายเกิดมาเพื่อใส่ชุดกาวน์จริงๆ
นี่ แค่ไม้แขวนเสื้อเหรอที่น่ารักน่ะ
นายเองก็ดูดี ดีกว่าที่ฉันคิด
ซางฮยูค ปาร์คซางฮยูค
ไง เบบี้
- นี่ - ชางมิน
ใช่ ฉันเอง ฉันได้ยินว่านายแต่งงานแล้ว
ใช่ เดือนหนึ่งแล้ว
กำลังอยู่ในช่วงน้ำผึ้งพระจันทร์เลย
ที่รัก พูดทักทายหน่อยสิ เขาเป็นรุ่นพี่ในชั้นเรียนของผม
ที่เคยเล่าให้คุณฟัง มือในตำนานที่คุณเคยได้ยินไง
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันได้ยินเรื่องของคุณเยอะเลยค่ะ
ฉันลียองเอค่ะ
ชื่อเพราะจังครับ
แต่คุณหายตัวไป หลังจากรับปริญญา ...
ฉันได้ยินว่าคุณหายตัวไปสองสามปี
ถ้าผู้ชายจะหายตัวไป มันก็ต้องเรื่องผู้หญิง ...
ผมมีเรื่องบางอย่าง ... แต่ดีที่ผมได้กลับมาและเรียนจนจบ
- คุณอยู่ทีมไหน - ทีม 4
- พวกเราก็อยู่ทีม 4 ด้วย - จริงเหรอ
พรหมลิขิตจริงๆ
ที่รัก พวกเราสบายแล้ว พวกเราอยู่กับชางมิน
ฉันบอกไม่ให้คุณเรียกว่า ที่รัก ในโรงพยาบาล
ทีม 4 ใช่ไหม ฉันก็อยู่ทีม 4 เหมือนกัน
ทำไมแพทย์เฉพาะทางถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ
นั่น มัน ...
นายเป็นแพทย์ฝึกหัดงั้นเหรอ
เพื่อนผมเห็นว่าคุณน่ารักดี ...
นั่น หมอสุดยอดที่น่าตาดีงั้นเหรอ
ตอนนี้เขาต้องยุ่งอยู่กับการผ่าตัดไม่ใช่เหรอ
เธอกำลังพูดเรื่องอะไรเนี่ย
ทำไมนายทำแบบนี้ล่ะ
ฉันเดาว่านายยังเป็นแค่แพทย์ฝึกหัดอยู่
มาทำความรู้จักกันดีๆ ดีกว่า ฉันฮันอารัม
[มกราคม - ER]
อะไรวะเนี่ย
[มกราคม- ER กุมภาพันธ์ - ER มีนาคม - ER]
- โอ้ พระเจ้า - มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่าเนี่ย
อะไรเนี่ย
โอ้ พระเจ้า
[เมษายน - ผ่าตัดทั่วไป]
รอเดี๋ยว
ตายแล้ว ...
อะไรเนี่ย ... โอ้ พระเจ้า
ชางมิน ฉันได้ยินมาว่าหัวหน้าแผนก ER มีชื่อเล่นว่า ปีศาจ
- ปีศาจเหรอ - ใช่
เขาเก่งเรื่องดึงคนกลับมาจากความตาย
แต่ไม่ยอมสนใจคนอื่นๆ เลย ปีศาจที่น่ารังเกียจ
ปีที่แล้วมีคนหนีจากปีศาจไปสองคน
ลำพังแค่แผนก ER ก็น่าเบื่ออยู่แล้ว
ว่าแต่หัวหน้าแผนกก็น่าจะ อายุราวๆ ชางมินนี่นา
คือว่า ถ้าตอนนั้นฉันยังเรียนอยู่ ป่านนี้ฉันคงได้เป็นหัวหน้าแล้ว
แต่หัวหน้าก็อาจจะอายุมาก ในสภาพแวดล้อมที่ไม่ปกติแบบนี้ก็ได้
แสดงทักษะของพี่ออกมาสิ พี่ชางมิน
ยังไงซะ ฉันก็แค่แพทย์ฝึกหัด แม้ว่าจะทำดีแค่ไหน ก็ยังถูกตำหนิอยู่ดี
คุณหมอฝึกหัดคะ เร็วเข้าค่ะ เร็วๆ เข้า
รีบ วิ่ง
พวกเรามีโค๊ดบลูที่ห้อง 2 ต้องผายปอด
ช่วยโทรหาศัลยแพทย์ระบบประสาทด้วย รีบหน่อยนะคะ
ความตาย และโค๊ดบลู ...
- ฉันตายแน่ๆ - เพื่อน ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ ER นะ
ฉันแน่ใจว่ามันเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลานั่นแหล่ะ
ขอแนะนำหัวหน้าแผนกคุณหมอกุ๊กชุนซู จะเป็นคนสอนเธอที่แผนก ER.
ทุกคนอยู่ที่นี่แล้วใช่ไหม เธออยู่ทีมไหน
- พวกเราอยู่ทีมตายทั้งเป็น ทีม 4 - ตายทั้งเป็นทีม 4 งั้นเหรอ
พวกเราต้องอยู่ที่ ER ตลอดสามเดือน
เธอจะเป็นทีมตายทั้งเป็น ทีม 4 หรือทีมที่ล้มเหลว ทีม 4 ฉันจะคอยดู
ล้มเหลวเหรอครับ
ถ้าใครคนใดคนหนึ่งได้ F พวกเธอทุกคนก็จะได้ F ด้วย
- และ ... - ไม่มีทาง คุณจะทำแบบนั้นได้ยังไงครับ
ที่นี่ ฉันสามารถทำแบบนั้นได้
ถ้าฉันตัดสินอะไรบางอย่างที่ ER มันจะกลายเป็นกฎหมย ความจริงและชีวิต
และนาย
นายสมัครมาเป็นแพทย์ฝึกหัด เพียงเพื่อจะได้เบอร์สาวอย่างนั้นเหรอ
ถ้านายเถียง ตัดบท หรือกรอกตาไปมา มากกว่าหนึ่งครั้ง ตอนที่ฉันกำลังพูดอยู่ ...
นายตายแน่ เข้าใจไหม
- และเธอ - ฉันเหรอคะ
ใส่เสื้ออะไรมา
กำลังจะไปงานเลี้ยงที่ไหนเหรอไง
- ไปเปลี่ยนซะ ก่อนจะเริ่มทำงาน - ค่ะ
ในโลกนี้มีทั้งผู้ชายและผู้หญิง
แต่ยังมีอีกประเภทหนึ่งที่เรียกว่า "แพทย์ฝึกหัด"
พวกที่ไร้ค่าที่สุดบนโลกใบนี้...
นั่นคือเหตุผลว่าทำไมถึงเรียก พวกแพทย์ฝึกหัดว่า 'สามวิญญาณ'
ปัญญาอ่อนตอนทำงาน หิวโหยตอนกินข้าว เป็นผีตอนนอน
และสามอย่างที่ฉันเกลียดที่สุดในโลก
ข้อแรกแพทย์ฝึกหัดที่เท้าติดอยู่กับพื้น
ข้อสองพวกแพทย์ฝึกหัดที่บ่นอู้อี้ เมื่อไม่รู้อะไร
ข้อสามพวกแพทย์ฝึกหัด ที่สายเมื่อถูกเรียกตัว ไม่รู้จักเวลา
ถ้าพวกเธอทำผิดแม้แต่ข้อเดียว พวกเธอตายทันที
ไม่ใช่แค่ตาย แต่ตายในทันที
ฉันจะพูดอีกครั้ง ในแผนก ER พวกแพทย์ฝึกหัด ไม่ใช่คน แต่เป็นจะพวกชั้นต่ำ
ER เหรอ แพทย์ฝึกหัดเหรอ
พวกชั้นต่ำคืออะไร
พวกด้านชา ไม่มีความสามารถ เอาแต่กินอาหาร เหมือนพวกหนอน
พวกแพทย์ฝึกหัดคืออะไร
- พวกชั้นต่ำ - เสียงดังๆ หน่อย
แพทย์ฝึกหัดคืออะไร
- พวกชั้นต่ำ - พวกชั้นต่ำ
ตอนนี้ ฉันจะเรียกชื่อของพวกชั้นต่ำ
- อิมยองกยู - ครับ
- ปาร์คซางฮยูค - ครับ
- ฮันอารัม - ค่ะ ฉันเอง
โอจินฮี
โอจินฮี ฉันเหรอ ฉัน โอจินฮีเหรอ
มหาวิทยาลัยวูซู ...
- เธอไม่ใช่โอจินฮีเหรอ - ไม่ใช่ค่ะ
ฉันลียองเอค่ะ
- ไม่มีทางหรอก... - โอจินฮี เกิดปี 1982.
จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย ฮันกุ๊กอย่างนั้นเหรอ
อะไรกันยังไม่ถึงอย่างนั้นเหรอ
โทรหาโอจินฮี แล้วบอกว่า ไม่ต้องมาที่นี่อีกแล้ว
โอจินฮี ฉันเองค่ะ
ค่ะ เข้าใจแล้ว
เธอมาสายตั้งแต่วันแรก จิตใจของเธอคงไม่ปกติ
โอ้ ตายแล้ว
ตอนนี้ฉันจะเรียกชื่อพวกชั้นต่ำ
- อิมยองกยู - ครับ
- ปาร์คซางฮยูค - ครับ
- ฮันอารัม - ค่ะ ฉันเอง
โอจินฮี
โอจินฮี ฉันเหรอ ฉัน โอจินฮีเหรอ
มหาวิทยาลัยวูซู ...
- เธอไม่ใช่โอจินฮีเหรอ - เปล่าค่ะ
ฉันชื่อลียองเอค่ะ
โอจินฮี เกิดปี 1982.
จบจากมหาวิทยาลัยฮันกุ๊ก
อะไรกัน เธอยังไม่มาอีกเหรอ
โทรหาโอจินฮี แล้วบอกเธอว่าไม่ต้องมาที่นี่อีกแล้ว
โอจินฮี ฉันเองค่ะ
ค่ะ เข้าใจแล้ว
เธอสายตั้งแต่วันแรกเลยเหรอ สภาพจิตเธอคงไม่ปกติ
โอ้ ตายแล้ว
โอจินฮีอยู่นี่ค่ะ
ฉันมาถึงที่นี่เป็นคนแรก...
ขอโทษค่ะ
ฉันขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ฉันขอโทษ ...
Subtitles by DramaFever
มันคือความฝัน มันคือความฝัน
ตื่นได้แล้ว
เธอเป็นกระดูกหมาประเภทไหนกัน
นี่คือการแก้แค้นของเธอใช่ไหม เหตุบังเอิญบ้าบอน่ะสิ
ฉันก็ไม่ชอบ ฉันก็ตกใจเหมือนกัน มันน่าสยดสยองมากๆ
นายเป็นใครมาบอกให้ฉันออกไป
ฉันจะทำให้เธอออกไปให้ได้ ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
นั่น แม่ฉัน
พวกเราควรจะพบกันเย็นนี้ ทำไมถึงมาที่โรงพยาบาล
เมื่อกี้คุณบอกว่าคุณให้ยาแก้ปวดฉันนี่
เส้นเลือดดำหรือแดง เธอยังบอกไม่ได้ แล้วจะแยกออกได้ยังไง
ฉันขอโทษค่ะ
พวกเราทั้งทีมตกได้ เพราะเธอ
เธอกำลังทำบ้าอะไรอยู่
ทำไมเธอถึงอยากเป็นหมอ
ฉันจะทำต่อไปจนกว่าจะได้รับการยอมรับ
เธอรู้ไหมว่าพวกเราถูกเรียกว่าไอ้โง่ ไอ้ทึ่มเหมือนเธอ
บ้า ฉันบ้าไปแล้ว
ช็อคไปเลย